Onder kostprijs

Kalender

 <<  < mei. 2019 >   >>
ZMDWDVZ
1234
567891011
12131415161718
19202122232425
26
27
28293031

Vandaag jarig

Dee Dee Bridgewater (1950)
Ivete Sangalo (1972)
Jadakiss (1975)
Minco Eggersman (1977)
Neil Finn (1958)
Siouxsie Sioux (1957)


Kathleen Ferrier kaarten

Het laatste nieuws over Kathleen Ferrier kaarten

Abonneer u nu op onze informatiedienst en ontvang als eerste per SMS het laatste nieuws!

Aankomend

Er zijn op dit moment geen aankomende concerten en/of evenementen van Kathleen Ferrier beschikbaar.

artiest informatie

Kathleen Ferrier

Kathleen Mary Ferrier (Blackburn, Lancashire, Engeland, 22 april 1912 – Londen, Engeland, 8 oktober 1953) was een Engelse altzangeres.

Biografie

Kathleen Ferrier werd geboren in Blackburn, (Lancashire) in het noordwesten van Engeland. Ze groeide er samen met haar oudere zus Winifred en haar oudere broer George op. Haar vader was onderwijzer, maar zijn grootste hobby was muziek.

Een huisvriend van de familie kocht een piano voor de achtjarige Kathleen en leerde haar de noten. Zij leerde zelf uit het boek enkele eenvoudige wijsjes te spelen. Haar moeder wist toen dat ze bijzonder veel aanleg had en nam zich voor om goed onderricht voor Kathleen te verzorgen. Ook voor het schoolkoor werd ze uitgekozen, maar alleen omdat ze wijs kon houden, niet om haar stem. Ze werd, toen ze veertien jaar was, van school gehaald omdat haar ouders het geld nodig hadden voor haar broer George in Canada.

Kathleen behaalde als pianiste op haar dertiende jaar het einddiploma van de Associate Board of the Royal Academy of Music en van het Royal College of Music te Londen. Op veertienjarige leeftijd ging ze werken als telefoniste. Maar buiten werktijd zong ze in het koor, begeleidde concerten, nam deel aan festivals en won daarmee verschillende prijzen.

In 1935 trouwde ze met Bert Wilson, een bankier, en ging in Carlisle wonen. In die tijd was de handelingsonbekwaamheid voor gehuwde vrouwen nog een algemene regel: ze moest dus het beroepsleven vaarwel zeggen en gaf zich, om iets om handen te hebben, nog meer over aan haar piano- en zangtalent. In 1937 verwedde haar man een shilling dat ze zich in het Carlisle Festival niet ook als zangeres zou durven in te schrijven: ze was al gemeld als pianiste. Ze durfde het aan en zong er de eerste prijs met haar interpretatie van Roger Quilter’s To Daisies. Het Carlisle Journal berichtte dat ze een van de zuiverste stemmen had die ze ooit hadden gehoord. Het ging niet bijster goed in haar huwelijk en het werd geannuleerd: ze werd vanaf die dag, op haar vijfentwintigste, een professionele zangeres. Ze ging lessen nemen bij een plaatselijke zangleraar J.E. Hutchinson, het werd een wederzijds stimulerende professionele relatie. In 1942 verhuisde Kathleen Ferrier naar Londen om haar geluk te proberen als concertzangeres. Haar eerste recital dateert van dit jaar: een lunchconcert aan de National Gallery georganiseerd door de adellijke dame Myra Hess, waar ze liederen zong van Brahms, Schubert en Wolf. Ze studeerde verder bij de gevierde bariton Roy Henderson, 9 jaar lang. Hoewel ze dus al enkele jaren gescheiden leefde van haar man Bert Wilson werd haar huwelijk pas na twaalf jaar in 1947 ontbonden.

Op 17 mei 1943 trad Ferrier op in Händels Messiah in Westminster Abbey en maakte er een geweldige indruk, in het bijzonder op Benjamin Britten die toen in het publiek zat. Van toen af ging haar zangcarrière lopen als een trein, maar die was helaas vrij kort. Er volgden talloze oratoria, haar lievelingsgenre, hoewel ze ook als operazangeres successen oogstte.

Nadat ze ook in Nederland warm bejegend werd en ze Nederland zowaar haar tweede vaderland begon te noemen, sloeg het noodlot enkele jaren later — in 1951 — toe: ze verloor haar vader en men ontdekte borstkanker. Het was normaal voor die jaren dat ze lang had gezwegen over het knobbeltje in haar borst en toen ze uiteindelijk op onderzoek ging had ze al uitzaaiing. Haar borst werd afgezet en ze kreeg langdurig bestralingen, waardoor ze heel veel bestelde optredens (ook in Nederland) moest afzeggen.

Haar laatste optreden vond plaats in Gluck's Orfeo en Euridice in Covent Garden in 1953. Ze had dit eerder gezongen in Glyndebourne in 1947, maar toen niet in het Engels. Ze zong slechts tweemaal in deze opera, omdat ze bij de tweede uitvoering een bot in zich voelde breken en van het toneel afgevoerd moest worden voor een pauze. Ze zong, haar pijn verbijtend vanwege de passie voor haar vak, haar rol toch tot het einde uit, maar trad daarna nooit meer op.

Later werd het onverhoeds breken van haar been verklaard door de metastase van haar kanker. Kathleen Ferrier hoopte eind september op herstel dankzij een grondige operatie waarbij nieuwe technieken werden gebruikt, maar het wonder bleef uit en ze overleed op de jonge leeftijd van 41 jaar te Londen.

Kathleen Ferriers stem was aangeboren en heel natuurlijk: ze had geen conservatorium gehad en zowel Hutchinson als Henderson hebben erkend dat haar stem al perfect was en dat ze dit ``instrument´´ enkel hebben verfijnd en gecoacht. Haar stem had een bijzonder timbre, dat nog door niemand is geëvenaard. Haar bijzondere timbre wordt door kenners toegeschreven aan het feit dat ze een rijzige vrouw van 1m75 was met een ruime keelholte en resonantieruimte: een grote mond, maar dan letterlijk.

In haar korte carrière maakte ze vele opnamen. Verschillende van haar optredens zijn echter niet opgenomen en sommige opnamen zijn zelfs nadien vernietigd. Hieronder bevonden zich The Dream of Gerontius van Edward Elgar Händels Messiah.

Werken waarvan ze rollen heeft gezongen en waarmee ze bekend is geworden:

  • Johann Sebastian Bach
    • Mattheus Passie
    • Mis in b mineur (Hohe Messe in h-moll)
  • Johannes Brahms, Altrhapsodie (opgenomen met Clemens Krauss)
  • Ernest Chausson, Poème de l'Amour et de la Mer
  • Gustav Mahler
    • Das Lied von der Erde (met als dirigenten Bruno Walter en ook met John Barbirolli)
    • Kindertotenlieder
    • Rückert Lieder
  • Christoph Willibald Gluck, Orfeo en Eurydice
  • Händel, Messiah
  • Verschillende volksliederen, waaronder Blow the Wind Southerly, The Keel Row.

Ze zong enkele van deze stukken in zowel de oorspronkelijke als in de Engelse taal. Voorbeelden hiervan zijn de Matthäus Passion, aria's van Bach en Händel en Gluck's Orfeo.