Aanbiedingen


Onder kostprijs


Kalender

 <<  < aug. 2019 >   >>
ZMDWDVZ
123
45678910
11121314151617
1920212223
262728293031

Vandaag jarig

Aphex Twin (1971)
Electronic Picnic Festival (2012)
Mika (1983)


Jeff Lynne kaarten

Het laatste nieuws over Jeff Lynne kaarten

Abonneer u nu op onze informatiedienst en ontvang als eerste per SMS het laatste nieuws!

Aankomend

Er zijn op dit moment geen aankomende concerten en/of evenementen van Jeff Lynne beschikbaar.

Bekijk de volledige Jeff Lynne historie.

artiest informatie

Jeffrey "Jeff" Lynne (Birmingham, 30 december 1947) is een Britse singer-songwriter, componist, arrangeur, zanger, multi-instrumentalist en producer die vooral bekend werd als voorman van Electric Light Orchestra en als bandlid vanTraveling Wilburys.

Inhoud

   

  • 1Vóór ELO
  • 2ELO
  • 3Ander werk dan ELO
  • 4Privé

Vóór ELO

Lynne experimenteerde al op jonge leeftijd met muziek met behulp van een akoestische gitaar die zijn vader voor hem kocht. Toen hij zestien was vormde hij met enkele vrienden in zijn woonplaats Birmingham een groep die eerst The Rockin' Hellcats heette, vervolgens The Handicaps en tenslotte The Andicaps. Eind 1964 verliet Lynne de band om te gaan spelen bij de lokale groep The Chads.

Lynne begon zijn carrière als professioneel muzikant in september 1966 toen hij solliciteerde op een vacature bij de groep The Nightriders. Deze groep, die ontstaan was uit Mike Sheridan and the Nightriders veranderde enkele keren van naam. Na de single "It's only the dog / Your friend" koos de groep eerst voor The Idyll en daarna voor The Idle Race. Ondanks het uitbrengen van twee albums, waarvan Lynne er een zelf produceerde, bleef succes uit.

Begin 1970 sloot Jeff Lynne zich op uitnodiging van gitarist Roy Wood aan bij de band The Move. Deze band had in 1967 al het album The Move uitgebracht. Met Lynne als bandlid volgden de albums Shazam! (1970), Looking on(1971) en Message from the country (1972). Veel songs op deze albums waren door Lynne geschreven.

ELO

Samen met Roy Wood en Bev Bevan (beiden eveneens afkomstig uit The Move) richtte Lynne in oktober 1970 de bandElectric Light Orchestra op met als doel symfonische popmuziek te spelen met onder meer klassieke instrumenten als hobo, hoorn, cello en viool. Op het eerste album was Wood, naast Lynne, nog een van de voormannen van de band. Wood verliet de band kort na het verschijnen van het debuutalbum in 1971. Hierna werd Lynne de onbetwiste leider van de groep.

Van 1973 tot 1985 had Jeff Lynne veel succes met het Electric Light Orchestra. Hits zoals "Showdown" (1973), "Can't get it out of my head" (1974), "Evil woman" (1975), "Livin' thing" (1976), "Rockaria!", "Turn to Stone" (1977), "Sweet talkin' woman", "Mr. Blue Sky" (1978), "Don't bring me down" (1979), "Xanadu" (met Olivia Newton-John, 1980), "Hold on tight (1981)" en "Rock'n'roll is king (1983)" zijn nog steeds met regelmaat op de radio te horen.

In 1982 werd in de Wisseloord Studio's in Hilversum het ELO-dubbelalbum "Secret messages" opgenomen. De platenmaatschappij wilde het album echter als één enkele plaat uitbrengen, wat begin 1983 ook gebeurde. De opnamen verliepen gespannen: ruzie met bassist Kelly Groucutt over financiën en het artistiek monopolie van Lynne vormden het begin van het einde van ELO.

In 1985 nam Lynne met Richard Tandy en Bev Bevan het laatste ELO-album op (Balance of power) om van zijn contractuele verplichtingen af te zijn. Pas in 1998 blies Lynne nieuw leven in ELO. Dat werd pas wereldwijd bekend in 2000.

In 2001 verscheen een nieuw ELO-album getiteld Zoom. Van twee concerten in april 2001 is een live video/dvd verkrijgbaar. Hoewel ook toetsenist Richard Tandy weer van de partij is, speelt Lynne de meeste instrumenten zelf. Andere ex-ELO-leden zijn niet aanwezig. George Harrison en Ringo Starr spelen mee op Zoom. De met dit album geplande ELO-comeback mislukte. Geplande concerten moesten worden afgelast bij gebrek aan belangstelling. Mogelijk speelde ook de 9-11 ramp in New York mee.

Vanaf 2001 zijn vrijwel alle albums van ELO opnieuw uitgebracht. Op de diverse uitgaven staan extra tracks die ooit op B-kanten van singles, 12" en maxi-CD's stonden. Verder ook materiaal dat nooit eerder is uitgebracht.

Eén van de twee platen die in oktober 2012 verschenen is Mr. Blue Sky: The Very Best of Electric Light Orchestra. Dit album is een verzamelaar van het beste van het Electric Light Orchestra met daarop de persoonlijke keuze van de beste nummers van ELO volgens Lynne, maar dan opnieuw opgenomen en ingezongen op de manier waarop deze nummers, volgens Lynne, oorspronkelijk opgenomen hadden moeten worden. Dit laatste album betekende een terugkeer voor Lynne/ELO in de Engelse hitlijsten: nr. 8 in de UK Album Chart en nr. 2 in de UK Top Independent Albums Chart.

Geheel onverwachts traden Lynne en Richard Tandy als surprise act op tijdens het benefietconcert op 14 november 2013 BBC Children in Need Rocks. Onder begeleiding van het BBC-orkest en het BBC-koor brachten ze Livin' Thing en Mr. Blue Sky ten gehore.

In juni 2014 gingen kaarten voor een optreden van ELO tijdens een festival in London in de voorverkoop. Amper een dag later waren alle kaarten uitverkocht. Op 14 september 2014, tijdens het eendaagse BBC festival A Festival In One Day gaven Lynne, Tandy en een aantal bekende sessiemuzikanten en het BBC-orkest onder de naam Jeff Lynne's ELO een openluchtoptreden in Hyde Park, Londen. Het concert trok meer dan 50.000 toeschouwers.

In de zomer van 2015 werd bekend dat het optreden van een jaar eerder in London in september op DVD ging verschijnen. In september, tegelijk met het verschijnen van de DVD, kondigde Lynne een nieuw ELO-album aan. Hij had een contract gesloten met Columbia Records.

Ander werk dan ELO

Al in de eerste helft van de jaren 70 is Lynne ook solo bezig en doet hij productiewerk voor andere artiesten. Zo is in 1974 een drieluik van Del Shannon opgenomen, geproduceerd door Lynne. Ook andere leden van ELO hebben hier hun steentje aan bijgedragen. In 1976 is Lynne (en ook Wood) te horen op de soundtrack van de film All this and World War II, een dubbelelpee met songs van The Beatles, gecoverd door een scala aan artiesten. Lynne en Wood spelen hierop mee. In 1978 heeft Jeff Lynne een solo-single uitgebracht, die echter is geflopt. Ook nadien is Lynne verder gegaan met het produceren voor anderen, zoals Kiki Dee.

In 1983 schreef Lynne nummers voor het Dave Edmunds-album Information met onder meer de hit "Slipping away" als resultaat. Nog meer werk met Dave Edmunds verschijnt.

In 1984 schreef en speelde Lynne de nummers Video" en Let it run voor de film Electric dreams. Richard Tandy is ook van de partij. Met Video scoort Lynne in het buitenland een bescheiden hit. Bovendien schreef Lynne in 1984 The story of me voor The Everly Brothers, dat zij met synthesizers uitvoerden op hun album EB84.

In 1985 schrijft en produceert hij het nummer "One way love" voor de solo-plaat van Agnetha Fältskog, ex-zangeres van Abba.

In 1987 produceert Lynne het George Harrison-album Cloud Nine. Enkele nummers schreef hij samen met George. Dit album wordt een succes, met o.a. de wereldhit "I got my mind set on you". In de clip van de single "When we was fab" is Lynne nog te zien, spelend op een uitgerekte viool.

In 1988 is Jeff Lynne lid van de Traveling Wilburys (met Bob Dylan, George Harrison, Tom Petty en Roy Orbison) die twee albums uitbrengen: Volume 1 (1988) enVolume 3 (1990). Volume 1 is een wereldwijd succes. Het album is voor Dylan commercieel gezien zelfs zijn grootste succes. Door de dood van zowel Roy Orbison als zijn beoogde - wat nooit is bevestigd - opvolger Del Shannon stopt de band en Volume 2 blijft opgesloten in de studiokelders. Volume 1 en 3 worden in 2007 opnieuw uitgebracht, met een dvd over het maken van Volume 1.

In 1988 schreef en produceerde Lynne het nummer "Let it shine" op het Brian Wilson-soloalbum Brian Wilson.

In 1988 produceerde Lynne het nummer "Falling in love" op het Randy Newman-album Land of dreams, als bedankje voor Randy Newmans eerbetoon aan ELO in 1979 "The story of a rock-'n-rollband". Lynne draagt ook zijn steentje bij aan de hit "It's money that matters".

In 1988 co-componeerde en produceerde Lynne het Roy Orbison-album Mystery girl. Hij was betrokken bij de nummers "You got it" (een hit), "A love so beautiful" en "California blue". Het album betekende een glorieuze terugkeer van Orbison, die er maar kort van kon genieten. Hij overlijdt dat jaar, nog voor het uitkomen van de plaat (januari 1989).

In 1989 co-produceerde hij Full Moon Fever van Tom Petty, waarop de hits "Free Fallin'", "I Won't Back Down", "Face in the crowd" en "Runnin' Down A Dream" staan, die Lynne samen met Petty schreef. Het album wordt beschouwd als een van Tom Petty's beste, en is wereldwijd een groot succes. Twee jaar later volgt "Into the great wide open" met single Into the great wide open, eveneens met Lynne als co-producer.

In 1990 bracht hij een soloalbum uit, Armchair Theatre. Op de single "Every little thing" verschijnt een extra nummer "I'm gone".

In 1991 schreef hij samen met Tom Petty en Del Shannon het nummer "Walk away" op het album Rock on!. Lynne produceerde de meeste songs.

In 1992 produceerde Jeff de songs "Don't go where the road don't go" en "After all these years" voor het Ringo Starr-album Time takes time. Hij speelt tevens gitaar, bas, piano en keyboards.

In februari 1994 werkte hij samen met The Beatles aan de Anthology-albums en de reünie-opnamen "Free As A Bird" en "Real Love". Hij heeft albums geproduceerd voor George Harrison, Paul McCartney en Ringo Starr.

In 1997 produceerde hij 8 songs voor het Paul McCartney-album Flaming Pie. Recensies waren lovend en beschouwden het als een van zijn sterkste soloalbums.

In 2002 werkte Lynne opnieuw samen met George Harrison op Harrison's album Brainwashed. Het album komt uit na het overlijden van George het jaar ervoor. Op 29 november 2002, een jaar na het overlijden van George Harrison, werd er in de Royal Albert Hall een speciaal concert gehouden door Paul McCartney, Ringo Starr, Eric Clapton, Tom Petty, Ravi Shankar, Billy Preston, Jeff Lynne en een grote groep andere bekende en minder bekende musici. Ze brengen songs van Harrison ten gehore. Het concert werd in 2003 op 2cd en 2dvd uitgebracht onder de titel Concert For George.

In 2006 verscheen Tom Petty's derde soloalbum "Highway companion", geproduceerd door Lynne.

In 2007 verscheen de song 'Can't Get It Out of My Head' op het album 'Libertad' van Velvet Revolver, gecomponeerd door Jeff Lynne.

Halvewege 2012 verscheen "Analog Man" van Joe Walsh (Eagles). Jeff had een deel van het album geprocudeerd en speelt zelf ook mee: drums, bass, keyboard, gitaren en achtergrond vocalen. Ringo Starr is ook op het album van de partij.

In 2012 was een (verkorte) nieuw opgenomen versie van "Mr. Blue Sky" een van de highlights van de openingsceremonie van de Olympische Zomerspelen in Londen op 27 juli. Het betrof een opname en Lynne was zelf geen onderdeel van de show.

In oktober 2012 verschenen er twee 'nieuwe' platen: Long Wave van Jeff Lynne solo en Mr. Blue Sky: The Very Best of Electric Light Orchestra. Het solo album van Lynne Long Wave bevat nummer die Jeff thuis op de radio van zijn ouders hoorde en die hem geïnspireerd hebben in zijn muziekontwikkeling. De nummers dateren uit de oorlogsjaren tot in de jaren '60.

In 2015 vertolkte Jeff Lynne samen met Ed Sheeran Evil Woman en Mr. Blue Sky tijdens de uitreiking van de Grammy Awards op 8 februari. Op 23 april van dat jaar kreeg hij een ster op de Hollywood Walk of Fame. Eerder dat jaar trad Lynne op met Dhani Harrison, zoon van wijlen George Harrison, Joe Walsh, Dave Grohl en anderen op tijdens de reunie show van The Beatles optreden 50 jaar eerder in de Ed Sullivan Show in de Verenigde Staten. Star en McCartney en de echtgenoten van wijlen Lennon en Harrison zijn erbij aanwezig.

In oktober 2015 volgt nieuw werk van Bryan Adams: Get Up!, een compleet album dat de in een periode van een aantal jaren beetje bij beetje geproduceerd was door Lynne. Door afstanden tussen Adams en Lynne en hun bezigheden moest veel via de digitale weg worden gecommuniceerd. De videoclip van het aanstekelijke You Belong To Me is die zomer al vrijgegeven.

Privé

Jeff Lynne geeft hoogst zelden interviews en draagt altijd een zonnebril, ook binnenshuis. Begin jaren 70 verscheen hij ook wel met een ooglapje. Volgens sommigen heeft dit niets te maken met een visuele beperking.