Kalender

 <<  < jan. 2020 >   >>
ZMDWDVZ
1234
567891011
12131415161718
19
20
2122232425
262728293031

Vandaag jarig

Bill Maher (1956)
Henk Poort (1956)
Joey Bada$$ (1995)


FC Utrecht kaarten

Het laatste nieuws over FC Utrecht kaarten

Abonneer u nu op onze informatiedienst en ontvang als eerste per SMS het laatste nieuws!

Aankomend

Er zijn op dit moment geen aankomende concerten en/of evenementen van FC Utrecht beschikbaar.

Bekijk de volledige FC Utrecht historie.

artiest informatie

FC Utrecht

FC Utrecht is een Nederlandse voetbalclub, ontstaan in 1970 uit een fusie tussen de Utrechtse clubs DOS, USV Elinkwijk en Velox. Thuisbasis werd het Stadion Galgenwaard, wat destijds het stadion van DOS, de grootste club van de drie, was. De eerste trainer van de fusieclub werd Bert Jacobs. De huidige trainer is Willem van Hanegem, nadat Foeke Booy op 3 juli 2007 overstapte naar Al-Nassr.

Algemene informatie

FC Utrecht is buiten de traditionele top 3 (Ajax, PSV en Feyenoord) de enige club die de Nederlandse Supercup, de Johan Cruijff-schaal, heeft gewonnen en nog nooit uit de Eredivisie is gedegradeerd. Dit kan worden toegeschreven aan het feit dat het een van de jongere betaald-voetbalorganisaties is (sinds 1970), maar hierbij moet de kanttekening worden geplaatst dat alle andere teams - buiten de top drie - uit de huidige Eredivisie in die periode al minimaal één keer zijn gedegradeerd.

FC Utrecht beschikt over een voetbalacademie, die zegt het werken aan een sportieve en maatschappelijke toekomst hoog in het vaandel te hebben staan. De jeugdopleiding van FC Utrecht wordt gezien als een van de betere opleidingen van Nederland. De jeugd speelt op het naastgelegen Sportcomplex Zoudenbalch, waar ook het eerste team zijn trainingen afwerkt. Ook heeft Utrecht een samenwerkingsverband met verschillende amateurvoetbalclubs uit de regio. Dit verband, officieel RAC Talentenontwikkeling Midden-Nederland geheten, heeft als doel een betere doorstroming van talenten uit de omgeving naar de jeugdopleiding van de club. Tot de amateurclubs, gecategoriseerd op grootte in Categorie A, B en C, horen onder andere USV Elinkwijk en SV Argon.

Op 30 september 2005, toen de club officieel 35 jaar bestond, heeft FC Utrecht een museum geopend op de vijfde etage van Stadion Nieuw Galgenwaard. Het nieuwe museum geeft een kijkje in het roemruchte verleden van de club.

Een belangrijk icoon uit de geschiedenis van FC Utrecht is de zanger Herman Berkien, groot Utrechtfan en de grondlegger van een aantal FC Utrecht-gerelateerde liedjes, waarvan Utereg me cluppie wellicht de bekendste is.

Aan het eind van elk seizoen wordt de David di Tommaso-trofee uitgereikt aan de speler die dat seizoen van de meeste waarde was. De naam is een eerbetoon aan David di Tommaso, de verdediger die meteen in zijn eerste jaar al erg populair was en deze prijs in ontvangst nam. Nadat de verdediger in november 2005 plotseling aan een hartstilstand overleed is deze troffee als eerbetoon naar hem vernoemd. Ook nummer 4 zou vanaf dat moment nooit meer gedragen worden bij FC Utrecht.

Geschiedenis

Fusie en beginjaren

De club werd in 1970 opgericht, uit een fusie tussen Velox, Elinkwijk en DOS. Laatstgenoemde had zich in het seizoen daarvoor ternauwernood weten te handhaven in de Eredivisie, waardoor de club meteen op het hoogste niveau kon beginnen. De fusie was voor DOS noodzakelijk, omdat de club het in haar eentje hoogstwaarschijnlijk niet zou gaan redden; de club was - met zogenaamd betonvoetbal - al drie jaar lang op het nippertje aan degradatie ontsnapt. Door mismanagement stond de club tevens aan de rand van het faillissement. Een cynische opmerking uit die tijd: "De club kan niks, zelfs niet degraderen." Elinkwijk en Velox staan minder te juichen om de fusie met de Kanaries. Velox was net gepromoveerd naar de Eerste divisie en Elinkwijk behoorde in die klasse al tot de top. Onder druk van de gemeente Utrecht werden de clubs echter toch samengevoegd.

De eerste trainer werd de toen 29-jarige Bert Jacobs, geassisteerd door Fritz Korbach (24). Ze trachtten van de drie kernen, met drie verschillende identiteiten, één club met één cultuur te smeden. Om het niet moeilijker te maken wordt er in het eerste jaar maar één speler aangekocht: Co Adriaanse komt voor 125.000 gulden over van De Volewijckers uit Amsterdam. De kern bestaat verder uit 5 spelers van DOS (Cor Hildebrand, Ed van Stijn, Piet van Oudenallen, Tom Nieuwenhuys en John Steen Olsen), 4 van Elinkwijk (Joop Leliveld, Jan Blaauw, Dick Teunissen en Jan Groenendijk) en Marco Cabo van Velox. De eerste wedstrijd was een uitduel tegen toenmalig Europacupwinnaar Feyenoord. Groenendijk scoorde het eerste doelpunt van Utrecht, maar ondanks de 0-1 verloor de club uiteindelijk met 4-1. De club eindigde dat seizoen uiteindelijk op de 9e plaats.

Utreg bleef een constante factor in de komende decennia, met uitschieters naar boven in 1981 (3e plaats) en 1991 (4e plaats]] en naar beneden in 1975, 1994 en 1996 (15e plaats). De club behoudt haar imago dat in de eerste jaren is opgebouwd van een volksclub die initiatiefrijk en fel voetbal probeert te spelen, en vooral blijft knokken. Deze laatste eigenschap zou later ook door de fans worden overgenomen, zoals hier te lezen.

Bijna-faillissement en wederopstanding

Met spelers als Hans van Breukelen, Leo van Veen en Willem van Hanegem (tegenwoordig trainer van de club) blijft Utrecht gestaag groeien. Maar in 1981 trekt de FIOD aan de bel, en een hele modderpoel wordt blootgelegd: van verschillende spelers zouden de transfer- en salariskosten zwart worden gefinancierd, en tussen 1976 en 1980 is er door de club geen premies volksverzekeringen en loonbelasting over hand- en tekengeld betaald, en er is gefraudeerd met de recettes. FC Utrecht wordt onder surseance van betaling gesteld, en het einde lijkt nabij. Maar zowel spelers als supporters geven niet op. Er wordt een handtekeningenactie georganiseerd (66.000 handtekeningen), als gebaar gaan de spelers onder leiding van Hans van Breukelen langs de deuren met kwartetspellen, en de spelers nemen een lp op getiteld We geven het niet op. De gemeente Utrecht kan geen kant op, zowel vanwege de druk van de bevolking als het feit dat er tegelijkertijd een compleet nieuw stadion wordt gebouwd, genaamd Nieuw Galgenwaard. Een gloednieuw stadion zonder club om er in te voetballen is geen prettige gedachte, dus schiet de gemeente geld voor.

De club was (en is) erg gebrand op een sterke binding met de stad Utrecht, en een goede jeugdopleiding maakt daar deel van uit. Van de achttien selectiespelers die in 1982 de bekerfinale halen (en verliezen van AZ '67) komen er veertien uit de eigen jeugd, waaronder het middenveld Jan Wouters-Gert Kruys-Frans Adelaar. Er wordt dan ook met ongeloof gereageerd als op 1 april 1985 het Utrechts Nieuwsblad lekt dat er plannen zijn om de club te verkopen aan een consortium geldschieters, waaronder de Engels krantenmagnaat Robert Maxwell, Philips, KLM...maar ook Johan Cruijff. Samen hebben ze grootse plannen om van FC Utrecht een topclub te maken, maar door tijdsdruk gaat het hele feest niet door. Cruijff boekt een enkeltje naar Barcelona, en de harde kern, fel gekant tegen het plan, haalt opgelucht adem. Voor hen is Utreg in handen van een Ajacied een schrikbeeld, aangezien er tussen FC Utrecht en Ajax al jaren een stammenstrijd heerst, die tot uiting komt in rellen tijdens wedstrijden. Naast het feit dat zowel Utrecht als Amsterdam tot de grootste steden vann Nederland behoort, speelt het feit dat veel geboren Utrechters, zoals Marco van Basten, Gerald Vanenburg(alleen aan het eind van zijn carrière) en Wesley Sneijder nooit voor de club uit de Domstad hebben gespeeld, maar direct vanaf Ajax hun succesvolle carrière zijn begonnen, een grote rol in de oorzaak van deze strijd.

Problemen

In het begin van de jaren '90 ontstaan er problemen binnen de club. Het lukt Utrecht niet meer om zich te plaatsen voor Europees voetbal, bestuurders en trainers komen en gaan, er ontstaan ruzies en geldproblemen en goede spelers worden verkocht om het gat in de begroting te dichten. In 1996 grijpt hoofdsponsor AMEV in: de club krijgt een financiële injectie, de verzekeringsmaatschappij de bestuurlijke macht. Met spelers als Michael Mols - ironisch genoeg ex-Ajacied - wordt de gang naar boven ingezet. De club wil een stabiele subtopper worden, en daar is het stadion niet meer voor geschikt. Dus worden er plannen gemaakt voor een nieuwe Galgenwaard, ontworpen door Zwarts & Jansma Architecten. Het stadion komt er, maar als gevolg van onder andere de economische crisis en het instorten van de transfermarkt staat Utrecht in het voorjaar van 2003 aan de rand van de afgrond. Met een sanering en de verkoop van alle bezittingen, waaronder het stadion, aan onder andere de gemeente Utrecht en Midreth, het bouwbedrijf dat Galgenwaard had gebouwd, werd een faillissement op het nippertje afgewend. Martin Sturkenboom, toenmalig voorzitter, becommentarieerde: "Met de coup van AMEV is destijds tegelijkertijd een old-boys-netwerk ontstaan. Men corrigeerde elkaar niet. Voor dat stadion had natuurlijk een projectdirecteur moeten worden aangesteld. Een deskundige die er dag en nacht bovenop zit. Nu deden de bestuursleden project-Galgenwaard er even bij. Alsof het een tussendoortje betrof." Het stadion is echter wel in augustus 2004 af, en oogst veel lof. Geregeld figureert Stadion Galgenwaard, zoals het nu officieel heet, in reclamespotjes (onder andere van Nuon en Talpa). Ook in de RTL-serie Voetbalvrouwen dient Galgenwaard als thuishaven van het fictieve FC Heros.

De laatste jaren

Ondanks de financiële malaise aan het begin van het millennium presteerde de club wonderwel goed. Onder leiding van Frans Adelaar en Foeke Booy wordt weer Europees gespeeld, en bovendien wordt van 2002 tot 2004 drie keer de finale van de KNVB-beker gehaald (1 maal verlies, 2 maal winst). De jaren daarna lukt dit kunstje echter niet meer, met onder andere een pijnlijke 1-2 nederlaag tegen VVV-Venlo. Toch weet FC Utrecht zich in het seizoen 2006/2007 te plaatsen voor de Intertoto Cup, waar ze echter ook weer snel uitvalt. In juli 2007 wordt bekendgemaakt dat Foeke Booy het als trainer voor gezien hield, na 7 jaar in de technische staf gezeten te hebben. Hij vertrok naar het Arabische Al-Nassr en werd vervangen door Willem van Hanegem, die vroeger ook al eens voor de club had gespeeld.

Het seizoen 2007-2008 begint roerig, als de hoofdsponsponsor, vastgoedbedrijf Phanos in juli bekendmaakt de club over te willen nemen voor het symbolische bedrag van 1 euro. In ruil daarvoor wil het bedrijf een gloednieuw stadion bouwen bij Leidsche Rijn en op het terrein waar nu Stadion Galgenwaard staat huizen bouwen. Tevens wil Phanos met behulp van financiële injecties de club structureel bij de top-4 van Nederland laten horen. Het plan lekt al snel uit in de media, en stuit op veel weerstand, aangezien de Galgenwaard net ingrijpend is verbouwd, en de fans bang zijn dat FC Utrecht haar "ziel" verkoopt. Daardoor worden de plannen voor lange tijd in de ijskast gezet.

Vervolgens breekt er een conflict uit bij FC Utrecht tussen voorzitter Jan Willem van Dop en de Raad van Commissarissen. De laatste verwijt de voorzitter een financieel wanbeleid en een gebrekkige communicatie. Zo zou hij zowel trainer Van Hanegem als spits Kevin Vandenbergh naar Utrecht hebben gehaald zonder de rvc op de hoogte te hebben gebracht. Hoewel Van Dop het ontkent wordt hij op 3 september ontslagen. De ex-voorzitter van Feyenoord spant echter, gesteund door het elftal, de technische staf en een groot deel van de achterban , een rechtszaak aan, die hij op 6 september dan ook wint, en Broos Schnetz, de interim-voorzitter die welgeteld drie dagen op de voorzittersstoel zat, moet zijn plaats alweer opgeven. Wie wel opstapt is de Raad van Commissarissen, die na het ontslag van Van Dop een golf van kritiek over zich heen kreeg.

Buiten de competitie

Europees voetbal

De eerste keer dat FC Utrecht internationaal zou spelen was in 1980, toen FC Argeº Piteºti de tegenstander was. De Roemeense club werd met 2-0 verslagen, maar het daaropvolgende Eintracht Frankfurt bleek een maatje te groot. Utrecht zou in de jaren '80 nog vaker op Europees niveau spelen, onder meer tegen clubs als Hamburger SV en Dynamo Kiev. Na de uitschakeling in de Europacup II door Real Madrid in 1991 duurde het tien jaar voordat FC Utrecht opnieuw Europees voetbal afdwong. Vanaf 2001 werd vier seizoenen op rij in Europa gespeeld, maar Utrecht wist zich nooit te plaatsen voor de derde ronde. Vooraf aan het seizoen 2007/2008 speelde de plaatselijke FC in de Intertoto Cup tegen Hammarby IF, waar het eerste duel in Zweden een 0-0 gelijk werd. De return in Utrecht eindigde in 1-1, waardoor de club zicht niet wist te plaatsen voor de 2e voorronde van de UEFA Cup.

Beker

De club uit de Domstad wist zich 5 keer te plaatsen voor de finale van de KNVB-beker, waarvan 3 keer gewonnen werd. De eerste finale was in 1982, tegen AZ '67. Thuis werd met 1-0 gewonnen, maar in de return bleek AZ de betere ploeg: 5-1. De volgende keer, in 1985, was het wel raak. Helmond Sport was een lastige tegenstander, maar John van Loen, thans assistent-trainer, kopte de club naar de overwinning.

Het zou vervolgens tot 2002 duren voor FC Utrecht weer de finale zou bereiken. Het liep echter uit op een deceptie. Tegen het eind van de wedstrijd tegen Ajax, met een 2-1 voorsprong, schoot Wamberto vanuit buitenspelpositie binnen. In de verlenging bleek Utrecht gebroken. Het jaar daarop kon de beker wel weer omhoog worden gehouden. In een volle Kuip werd Feyenoord met 4-1 verslagen. In 2004 werd dit succes nog eens dunnetjes overgedaan: met 1-0 werd FC Twente naar huis gestuurd.

Aanhang

FC Utrecht staat ook bekend om zijn beruchte verleden op gebied van rellen en andere randverschijnselen. De Bunnikside, waar de fanatieke aanhang zit van FC Utrecht, was in de jaren '70 de beruchtste 'side' die voor veel vernielingen zorgden. Hierdoor kwamen er maar weinig supporters van de tegenpartij opdagen bij thuiswedstrijden van de club. In uitwedstrijden tegen clubs als Ajax (F-Side), ADO Den Haag (Midden-Noord) en Feyenoord (Vak S) was de Bunnikside echter wel duidelijk aanwezig. Regelmatig resulteerde dit in rellen en gevechten. Ook is er meer dan eens een trein gesloopt. De Bunnikside behoort tot de sides die opkwamen samen met het hooliganisme in de jaren '70. Er werd met puur geweld doelbewust de confrontatie opgezocht, en deze werd door andere agressieve sides regelmatig beantwoord. Doordat er weinig contact was tussen het bestuur en de fans waren de problemen lastig op te lossen.

De agressie van de harde kern kan worden aangetoond met enkele cijfers. In de periode 1970-1980 was de club betrokken was bij 58 incidenten in de eredivisie van het Nederlandse betaalde voetbal. FC Utrecht is koploper met 58 van de 402 incidenten, Feyenoord was betrokken bij 54 incidenten, Ajax bij 47 en Den Haag bij 30. Van de 58 incidenten waar FC Utrecht bij betrokken was, vonden er 14 (9 veroorzaakt door eigen aanhang) plaats in de periode 1970-1975 en 44 (39 veroorzaakt door eigen aanhang) in de periode 1975-1980.

Vanaf de jaren '80 kwam hier verandering in. Gelijk met de opening van het Stadion Nieuw Galgenwaard - de Bunnikside had geholpen met de sloop van het vorige - werd de controle verscherpt en werden de straffen verhoogd. Ook werd er voor het eerst contact gelegd tussen de club en de aanhang, wat de oprichting van een gecoördineerde supportersvereniging tot gevolg had.

Ondanks deze verbeteringen staat de Bunnikside nog steeds bekend als een van de beruchtste supportersaanhangen van Nederland. In 2006 ontstonden nog relletjes tijdens de thuiswedstrijden tegen Ajax en ADO Den Haag, die beiden ook over een fanatieke aanhang beschikken. Ook liep een bezoek van een aantal supporters aan een wedstrijd van CS Sedan tegen Paris Saint-Germain, wat vooraf sterk was afgeraden door voorzitter Jan-Willem van Dop, uit op rellen. Zij waren daar oorspronkelijk om de overleden David di Tommaso, die bij Sedan had gespeeld, te herdenken.

Naam

De naam van de tribune, die zich zoals gebruikelijk achter een van de doelen bevindt, is afkomstig van een wedstrijd aan het begin van de jaren '70, toen enkele personen op de tribune vuurwerk op het veld gooiden. De stadionomroeper vroeg vervolgens "of de mensen op de Bunnikzijde willen stoppen met het vuurwerk". Hiermee werd gerefereerd naar het feit dat de plaats Bunnik - enkele kilometers - achter deze tribune lag. In de loop der jaren is de naam van Bunnikzijde in Bunnikside veranderd, onder invloed van onder andere de Engelse sides. Ook heeft de tribune een korte periode East Side geheten, omdat de burgemeester van Bunnik zijn beklag had gedaan bij de directie: zijn plaats zou zo een slechte naam krijgen. Al gauw werd echter de naam Bunnikside heringevoerd.

Tenue

In de beginjaren van de club wisselde het tenue nog wel eens. De basiskleuren waren altijd rood en wit, maar de samenstelling is meerdere keren veranderd. De eerste twee seizoenen werd met een wit shirt en een rode broek gespeeld, waarna dit werd omgedraaid. Ook heeft de club enkele jaren in een compleet rood tenue met enkele witte accenten gespeeld. Vanaf het eind van de jaren '70 is er echter altijd in een rood shirt met witte broek gespeeld, met uitzondering van de seizoenen 1986-1987, 1987-1988 en 1994-1995, toen ook de broek rood was. In eerste instantie had het shirt enkel een witte baan over de schouders, maar met de intrede van een shirtsponsor werd er ook een horizontale witte baan midden over het shirt ingevoerd, met daarop in het zwart de naam van de sponsor. Met ingang van het seizoen 1988-1989 werd deze echter ingewisseld voor een diagonale baan van linksonder naar rechtsboven.

Vanaf 1997 werd het shirt weer effen, afgezien van de baan over de schouders, die altijd behouden was gebleven. Wel werd er veel gebruik gemaakt van dunne witte lijnen, bijvoorbeeld tussen de borst en de mouwen. In het seizoen 2005-2006 speelde de club met een brede witte baan over de linkerschouder. Halverwege het seizoen 2006-2007 werd bekend gemaakt dat de club het daaropvolgende seizoen in een shirt dat diagonaal is verdeeld in een rode en een witte zijde zal spelen, waarmee het in lijn komt met het wapen van de stad Utrecht.

Shirtsponsors

In het eerste decennium van het bestaan van de club maakte FC Utrecht nog geen gebruik van shirtsponsoring. Vanaf het seizoen 1982-1983 prijkt echter steevast de naam van de hoofdsponsor op het shirt.

  • 1982-1992 Nissan
  • 1992-2005 AMEV (ging op in Fortis ASR, dat ook al Feyenoord sponsorde)
  • 2005-2008 Phanos

FC Utrecht TV

Sinds het begin van het seizoen 2007-2008 heeft FC Utrecht, in navolging van de clubs uit de top-3, een eigen televisiezender die vooralsnog alleen via internet uitzendt. De zender wordt verzorgd door producent Eyeworks, in samenwerking met het bedrijf dat al jaren de communicatie voor FC Utrecht regelt. FC Utrecht TV laat uitgebreide samenvattingen zien van wedstrijden van de club uit de Domstad, samen met interviews met spelers en programma's over de geschiedenis van de club.

Competitieresultaten 1971-2007

9
6
8
9
15
14
6
8
13
5
3
5
10
8
10
12
6
10
13
14
4
11
8
15
12
15
12
10
12
10
5
7
8
10
11
6
9
71727374757677787980818283848586878889909192939495969798990001020304050607
 Eredivisie Eerste divisie 

Erelijst

Nederlands landskampioenschap

1957/58 (als DOS)

KNVB Beker

1985, 2003, 2004; verliezend finalist in 1982 en 2002

Johan Cruijff-schaal

2004

Jeugdopleiding

Naast het eerste elftal kent FC Utrecht - zoals elke betaaldvoetbalclub - ook een jeugdopleiding, dat altijd een belangrijke rol heeft gespeeld bij de aanwinst van nieuwe spelers. Bekende exponenten zijn onder andere Rick Kruys en Erik Pieters, maar ook Jan Wouters en Hans van Breukelen zijn afkomstig uit de jeugd. De opleiding loopt van de F- tot de A-jeugd, plus het jeugelftal, ook wel Jong FC Utrecht genoemd. Het team staat momenteel onder leiding van Roy Wesseling en speelt - zoals de rest van de jeugd - zijn wedstrijden doorgaans op Sportcomplex Zoudenbalch, hoewel er bij hoge uitzondering ook wel eens in het stadion wordt gespeeld.

Internationals

Onderstaande spelers hebben ooit tijdens hun loopbaan bij FC Utrecht een of meerdere wedstrijden gespeeld voor het Nederlands elftal.

  • Willem van Hanegem: 1968-1979 (52 interlands; 2 bij Xerxes/DHC, 44 bij Feyenoord, 5 bij AZ '67, 1 bij FC Utrecht)
  • Hans van Breukelen: 1980-1992 (73 interlands; 7 bij FC Utrecht, 4 bij Nottingham Forest, 62 bij PSV)
  • Jan Wouters: 1982-1994 (70 interlands; 4 bij FC Utrecht, 38 bij AFC Ajax, 21 bij Bayern München, 7 bij PSV)
  • John van Loen: 1985-1990 (7 interlands; 1 bij FC Utrecht, 6 bij Roda JC)
  • Johan de Kock: 1993-1997 (13 interlands; 1 bij FC Utrecht, 11 bij Roda JC, 1 bij Schalke 04)
  • Michael Mols: 1995-1999 (6 interlands; 1 bij FC Twente, 5 bij FC Utrecht)
  • Dave van den Bergh: 2004-2005 (2 interlands; 2 bij FC Utrecht)