Onder kostprijs


Ayo kaarten

Het laatste nieuws over Ayo kaarten

Abonneer u nu op onze informatiedienst en ontvang als eerste per SMS het laatste nieuws!

Aankomend

Er zijn op dit moment geen aankomende concerten en/of evenementen van Ayo beschikbaar.

artiest informatie

Ayọ

Interview:

Brussel-Stad - Alles lijkt wel erg snel te gaan voor Ayo. Na het verbluffende succes van haar debuut Joyful, dat 450.000 keer over de toonbank ging in Frankrijk, staat de Nigeriaans-Duitse singer-songwriter er terug met Gravity at last, een album waarop ze muzikaal verbreedt en een nieuwe maturiteit bereikt.

De single 'Down on my knees' uit 2006 heeft Ayo meteen immens populair gemaakt. Haar concerten in de Botanique in 2006 en de Ancienne Belgique in 2007 waren volledig uitverkocht. Met haar nieuwe album Gravity at last kan die populariteit alleen maar groeien. Maar Ayo zelf gaat niet zweven. Ze blijft met beide voeten op de grond en is ook bijzonder vriendelijk aan de telefoon vanuit Toulouse, waar ze die avond optreedt. "Het lijkt allemaal snel te gaan, maar dat is niet zo. Ik heb jarenlang in cafés gespeeld voor ik mijn eerste album opnam. En ik heb een erg moeilijke jeugd achter de rug."

Ayo praat vrijwel meteen over haar privéleven en de moeilijke relatie met haar ouders. Daar gaan de meeste van haar teksten ook over. Een opvallende eerlijkheid voor een artiest van haar kaliber, maar het is ook haar therapie voor die traumatische jeugd. "Op mijn vijftiende schreef ik mijn eerste liedje over mijn moeder. Ze is sinds mijn zesde verslaafd aan heroïne. Door erover te schrijven en te zingen, houd ik die emoties niet opgesloten in mezelf. Want als je al die zaken binnenhoudt, beginnen ze aan je te knagen. Ik vind het goed dat ik dit kan delen met andere mensen. Misschien herkennen ze zich in de teksten, en kunnen ze de dingen die ze meemaken daardoor makkelijker verwerken? Net zoals ik dat doe door er songs over te schrijven."

Het virus van de nomade
Op haar debuut stonden twee aangrijpende songs over haar moeder, 'Help is coming' en 'How many times?' Op dit nieuwe album is 'Mother' veruit het aangrijpendste nummer. Ze zingt met een verbluffende eerlijkheid zowel 'I love you, want to be close to you’ als 'You’d better love me from a distance’ en 'Stay away, stay away, to see you like that is unbearable’. "Al wat ik zing, elk woord, vertelt precies het verhaal van mijn moeder. Ik heb niet echt een relatie met haar, we praten niet. Door haar verslaving is ze zeer moeilijk te bereiken. Maar zij is de vrouw die me gebaard heeft. I love my mom."

Ayo is in 1980 in Frechen bij Keulen geboren als Joy Olasunmibo Ogunmakin, vierde kind van een Roma-moeder en een Nigeriaanse vader. Ayo is de vertaling van haar voornaam Joy in het Yoruba, een Nigeriaanse taal. Toen Ayo zes jaar was, raakte haar moeder verslaafd aan heroïne en gingen haar ouders uit elkaar. Ayo en haar broers en zussen brengen delen van hun kindertijd door in zorginstellingen en bij pleeggezinnen.

Van haar moeder erft ze het virus van het nomadenleven en de fascinatie voor ontmoetingen. Van haar vader en zijn uitgebreide platencollectie - gaande van Pink Floyd en Fela Kuti over Donny Hathaway tot Jimmy Cliff en Bob Marley - krijgt ze de passie voor muziek mee. Op haar zesde speelt ze even viool alvorens over te schakelen op piano en dan gitaar. Het is haar vader, die dj was tijdens zijn ingenieursstudies in Duitsland, die haar opmerkelijke stem ontdekt en haar eerste demo opneemt. Hij staat toe dat ze op haar 18e de school verlaat om zich te concentreren op haar muziek.

Met vallen en opstaan
Ayo heeft een hechte relatie met haar vader. Die verloopt niet rimpelloos, maar getuigt van een grote liefde. 'Lonely' gaat daarover. "Het lijkt wel een liefdesliedje over eenzaamheid, maar eigenlijk gaat de song over mijn vader. Hij is altijd mijn beste vriend geweest. We zijn erg close, hij steunt me in wat ik doe. Ik heb deze tekst geschreven toen ik een tijdje geen nieuws meer van hem had. Ik voelde me toen erg eenzaam."

Op haar 21e ruilt Ayo Keulen in voor Londen, later gaat ze in Parijs wonen (waar ze op de handen gedragen wordt door een trouwe Franse fanbasis) en in New York. Nu schippert ze tussen Parijs en New York. Als city-hopper is Ayo echt wel het prototype van de 21e-eeuwe wereldburger. Net als haar afkomst en gemengde huidskleur, beantwoordt haar muziek ook aan die nieuwe trend van vermenging. "Ik noem het de melting pot. Niet enkel in Europa, maar in de hele wereld raken culturen steeds meer vermengd. De wereld wordt steeds kleurrijker, dat is de toekomst. Ik ben half-Nigeriaans, half-Europees. De métissage van mijn huid vertaalt zich ook in mijn muziek, een mix van soul, reggae, r&b, funk en folk."

Bahama's
Gravity at last is opgenomen in de befaamde Compass Point Studios in de Bahama's, waar eerder Bob Marley, The Rolling Stones en AC/DC al platen opnamen. "Ik wou eigenlijk in Jamaica opnemen, maar de producer zag dat niet zitten. De Compass Point Studios zijn een mooi compromis," vertelt Ayo, die tussen de opnamesessies door een duikje kon nemen in de helderblauwe Caribische zee. "Net als Joyful is ook dit album op vijf dagen tijd opgenomen, analoog op band. Ik blijf niet graag lang in een studio omdat ik niet geloof in het creëren van magie in een studio. Als er magie in de muziek zit, dan is dat juist dankzij de kracht van de liveopname. Dit album is ritmischer en gevarieerder dan mijn vorige."

Naast soulnummers en ballads staan er ook drie reggaesongs op Gravity at last: 'Get out of my way', 'Lonely' en 'What’s this all about?' Dat laatste nummer gaat over oorlog en de algemene staat van de wereld. "Ik stel me vragen over de rol die we spelen, over wat we doen en over de dingen die we eigenlijk niet zouden moeten doen, maar toch gewoon doen. Maar in het algemeen denk niet echt na over wat ik wil schrijven, het is hem meer om gevoel en emotie te doen."

Op de eerste single, het catchy 'Slow Slow (Run Run)', stelt Ayo zich een existentiële vraag. Ze zingt 'Is this really me, what have I become? This is not who I want to be’. "Ik had een tijdlang een slecht gevoel over de persoon die ik geworden was. Deze song heeft mijn ziel gered, want ik wist dat ik niet op het juiste pad was."

Moederschap
De moeilijke relatie met haar ouders heeft in 2005 een nieuwe wending gekregen toen ze haar eerste zoontje kreeg, Nile. "Als je zelf ouder wordt, gaan je ogen open. Je ziet de dingen in een ander perspectief." Valt dat te combineren, een drukke mama zijn die internationaal op tournee is en voor een kind zorgen? "Ik vind het veel beter dan te moeten gaan werken om 8u ’s morgens en ’s avonds pas thuiskomen als je kind naar bed moet. Dat betekent dat je je kind niet echt ziet. Ik zie mijn zoon constant, hij gaat mee op tournee. Dat gaat heel goed, want we hebben alles dat we nodig hebben. Soms is het wel wat hectisch, maar zeker niet moeilijker dan voor een moeder die een gewone job heeft."

Er stroomt vast en zeker ook muziek door de aders van de kleine Nile, want zijn papa, Ayo’s levenspartner Patrice, is zelf een bekende Duitse reggaezanger. "Hij is nu drie jaar en hij zingt inderdaad graag. (lacht) En hij speelt ook al wat drum."

Nneka
Naast Ayo is er een andere opkomende Duits-Nigeriaanse zangeres. Nneka is op 12 februari te zien in de Botanique. Gezien hun vergelijkbare afkomst en muziek, zou je de twee wel eens door elkaar kunnen halen. "Ik vind dat Asa (een Frans-Nigeriaanse singer-songwriter, bt) veel dichter bij me aanleunt dan Nneka. Asa is een singer-songwriter die haar eigen songs schrijft en gitaar speelt. Nneka bespeelt geen instrument en haar muziek heeft veel meer hiphopinvloeden. Maar ze is sterk in wat ze doet. In Europa staan de mensen open voor de nieuwe muzikale mixen die wij brengen, dat is fantastisch."